سیف الله صبور

سیف الله

گاهی بر این باورم که گاه چه زود ستارگان غروب می کنند، انسانهایی که می توان گفت نوری ازطلیعت باری تعالی در وجودشان تابیده شده پیش از آنکه همچون خورشیدی پر نور بر پیکره جامعه بتابند به دست اجل خاموش و سرد می شوند ، که هرچند این خاموشی و سردی نیز از الطاف بی نهایت پروردگار است زیرا که هم او  است که بهترین ها را دستچین کرده و برای خود می چیند

هر گل که بیشتر به چمن می دهد صفا              گلچین روزگار امانش نمی دهد

 کسانی که در مکارم اخلاق و علوم جدید و قدیم بی گمان توان رسیدن به جایگاهی  رفیع را داشته اند که کمتر کسی توان رسیدن به آن را دارد و چه غمگین قبل از  خاموش شدندنشان  ناشناخته باقی می مانند. اگر شناخت، عدل و پاداش خداوند تبارک و تعالی نبود مرگ در سوگ این عزیزان کمترین تحفه ای بود که می توانستیم به آنها هدیه دهیم. سیف الله از جمله خیل عزیزان شهیدی بود که در هشت سال دفاع مقدس ایمان در مقابل کفر از دست داده ایم. بنظر می رسد در میان همه حربه هایی که دشمن قسم خورده انقلابمان برای نابودی و اضمحلال این دست آورد شگرف بشری بکار برده جنگ ظالمانه هشت ساله است که به حق به آن نام دفاع را نهاده اند. با هیچ حربه ای امکان جمع آوری این همه فرهیخته، عالم، روحانی، دانشجو و دانش پژوه و مومن به اسلام که در اعتقاد عمیق به حقانیت اسلام مشترک بودند وجود نداشت . بسیاری از این جمع اکنون در میان ما نیستند و همین امر باعث ورود ثلمه ای جبران نا پذیر به انقلاب و اسلام شده است وبه واقع از سرعت واقعی انقلاب کاست. در میان رزمندگان شهیدمان بسیاری از این وفاداران فرهیخته وجود داشت که اکنون در عند ملیک مقدرند  انشاالله در آینده بیشتر از او خواهم نوشت

 

۲۱
تیر ۱۳۸۸
دیدگاه‌ها بدون دیدگاه
برچسب‌ها

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *