مقام معظم رهبری (مدظله العالی)، در آنچه به عنوان ابلاغیه سیاست های کلی بند ج اصل ۴۴ قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، به دولت ارایه کرده اند، به راه کارهایی اشاره نمودند، که در صورت اجرا، مسیر توسعه فعالیت بخش خصوصی و قرار گرفتن دولت در جایگاه ناظر آگاه، هموار خواهد شد. چنانچه این مسیر بدرستی پیموده شود اهداف آن نیز که عبارتند از: شتاب بخشیدن به رشد اقتصاد ملى، گسترش مالکیت در سطح عموم مردم به منظور تأمین عدالت اجتماعى، ارتقاء کارآیى بنگاههاى اقتصادى و بهره ورى منابع مادى و انسانى و فناورى، افزایش رقابت پذیرى در اقتصاد ملى، افزایش سهم بخشهاى خصوصى و تعاونى در اقتصاد ملى، کاستن از بار مالى و مدیریتى دولت در تصدى فعالیتهاى اقتصادى، افزایش سطح عمومى اشتغال و تشویق اقشار مردم به پس انداز و سرمایه گذارى و بهبود درآمد خانوارها؛ محقق خواهد شد. لذا با توجه به اینکه ابلاغیه مذکور توسط معظم له صادر شده و در صورت اجرای صحیح فواید قابل توجهی برای کشور عزیزمان خواهد داشت، برای هر ایرانی مسلمان تکلیف شرعی، قانونی و ملی است که برای تحقق آن از هیچ تلاشی فروگذار نکند. اما نکته قابل توجه در اجرای این سیاست دوری از شتابزدگی و گام برداشتن در مسیرهایی است که قبلاً کشورهایی مانند روسیه، بنگلادش، پاکستان، فرانسه، ایتالیا و…و نیز کشور خودمان در برنامه های قبلی توسعه برداشته است. با اذعان به تدبیر دولت دررعایت منویات رهبری ، متذکر می شود شتابزدگی در حرکت به سمت دولت حداقلی با واگذاری همه صنایع خدماتی و تولیدی به بخش خصوصی میتواند منجر به سیاستی شکست خورده شود که نظارت و اهرم های بازدارنده دولت در تنظیم بازار توسط بخش خصوصی رادست دهد لذا نگاهی به تجربه کشورهای موفق در خصوصی سازی و حتی توصیه های جدید نهادهای بین المللی که بر اساس آن دولت موظف است از طریق اقدامات مختلف به ویژه اقدامات قانونی و مقرراتی شرایط مناسبی را برای کارکرد کارآمد اقتصاد فراهم کند و درعین حال در حوزه های مختلفی که بازار به علت شرایط نهادی و سازمانی در کشور های توسعه نیافته قادر به پاسخگوئی به خواسته های جامعه نبوده و دچار شکست می شود، دخالت کند.
در این میان بازار، محصولات کشاورزی از جایگاهی خاص برخوردار بوده و بدلایل خاص اقتصادی، اجتماعی و سیاسی همواره از حمایت های گسترده ای توسط دولتها برخوردار بوده است. کشور ما نیز به عنوان یک کشور در حال توسعه از این قاعده مستثنی نبوده و عدم شفافیت اطلاعات در بازار بسیاری از محصولات بویژه محصولات کشاورزی و کالاهای اساسی نیاز به دخالت دولت جهت دستیابی به تعادل را ضروری می سازد. سیاستهای موفق دولت در تنظیم بازار طی سالهای گذشته بویژه در ایام عید نوروز با استفاده از روشهای “سیاستهای کنترل عرضه” و “سیاست قیمتی” اهمیت حضور دولت در برخی بازارها را نشان میدهد. بدیهی است چنانچه دولت در برخی مقاطع زمانی به اینگونه بازارها ورود پیدا نکند، کشاورزان بدلیل نارساییهای اطلاعاتی و عدم برخورداری از امکانات و تسهیلات لازم توانایی تشکیل بازار را نداشته و به ناچار به واسطه ها مراجعه نموده و ضمن کاهش حاشیه سود خود و رواج بازار دلالی و واسطه گری باعث افزایش چندین برابر قیمت نهایی محصول شده و رفاه مصرف کنندگان را کاهش میدهند. علاوه براین در وضعیت کنونی بخش خصوصی توانایی و امکانات فیزیکی، مالی و انسانی لازم را جهت تنظیم بازار نداشته و نمی تواند تعادل را در بازار برقرار نماید. رئیس محترم شورای اصناف کشور نیز این موضوع را تایید نموده و اذعان می نماید “دخالت دولت در این دوره زمانی خوب بوده و میتواند مفید باشد، اما با این وجود ما همچنان به دنبال این هستیم که تنظیم بازار را اصناف به عهده بگیرند اما این واگذاری مسئولیت باید کم کم انجام شود چرا که امکاناتی را که دولت در دست دارد بخش خصوصی به آن دسترسی ندارد و نمیتوان به یکباره مسئولیت تنظیم بازار را که سالها با تمامی امکانات در دست دولت بوده است به بخش خصوصی واگذار کرد زیرا باید جوابگوی مردم هم بود“.
علاوه بر نکات فوق الذکر وضعیت حساس کشور در صحنه بین الملل و تقابل قدرتهای غربی و شرقی با کشور عزیزمان ایران ضرورت مهیا شدن دولتمردان را برای هرگونه حوادث احتمالی آتی ضروری می نماید و پدافند غیرعامل نیز در همین راستا بایستی بیش از پیش فعال گردد. بدون شک در این شرایط خاص ضروری است دولت تدابیر لازم را جهت ذخیره سازی کالاهای اساسی و نحوه تامین مایحتاج مردم از محل تولید داخلی و یا واردات اتخاذ نماید. تجربه کشور در سالهای جنگ و حتی در دوره های نه چندان دور مانند تجربه واردات گندم در سال ۱۳۸۷ مقطع زمانی که ذخیره کالای استراتژیکی مانند گندم در برخی استانها به سه روز کاهش یافته بود- موید اقدامات عاجل در این خصوص می باشد.
با توجه به مطالب فوق الذکر تهی بودن دست دولت از حداقل ابزارها و امکانات ذخیره سازی و تنظیم بازار بویژه در مقاطع حساس میتواند لطمات جبران ناپذیزی را به کشور و نظام مقدس جمهوری اسلامی وارد نماید.
یکی از مهمترین بخشهای تنظیم بازار بویژه در بخش محصولات کشاورزی و استراتژیک حمل به موقع محصولات از محلهای عرضه و پرمحصول به بازارهای هدف و محلهای مصرف می باشد و عدم حمل به موقع می تواند ضمن افزایش ضایعات و کاهش کیفیت محصول و به تبع آن کاهش سود تولیدکننده باعث افزایش قیمت تمام شده و کاهش رضایت مصرف کنندگان شود.
با توجه به اینکه به نظر میرسد سرعت کنونی فرایند خصوصی سازی در اکثر بخشهای اقتصادی و صنعتی باعث میشود دولت بدون ایجاد بسترهای لازم و بویژه ایجاد بلوغ در بخش خصوصی کلیه فعالیتهای تصدیگری را به بخش خصوصی واگذار نموده و عملاً ابزارها و امکانات خود را در شرایط ویژه جهت تامین حداقلهای اساسی و مورد نیاز از دست بدهد؛ پیشنهاد می گردد همزمان با حضور شورای رقابت که موضوع عدم ایجاد انحصار را نظارت می نماید؛ شورایی متشکل از نمایندگان تام الاختیاز وزارت بازرگانی، وزارت امور اقتصادی و دارایی، وزارت صنایع و معادن، سازمان پدافند غیرعامل، وزارت اطلاعات و اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران تشکیل و در خصوص حفظ حداقلها در برخی بخشهای مختلف اقتصادی و صنعتی از جمله حمل و نقل تصمیم گیری نمایند.
با عنایت به رهنمودهای مقام معظم رهبری در طلیعه سال ۱۳۸۹ که مزین به نام همت مضاعف و کار مضاعف گردید و تأکیدات معظم له در خصوص ارتقاء کیفیت خدمات و کالاها ، مناسبت دیدم تا با اندیشه های یکی از بزرگترین نظریه پرداز قرن حاضر در خصوص کیفیت بیشتر آشنا شویم.
ادواز دمینگ از مدیران برجسته و شناخته شده دنیای کیفیت است که به پاس راهنمایی ها و آموزش های اودر ژاپن جایزه ای در نظر گرفته شده و همه ساله به شرکت های برترکیفیت ژاپن داده می شود . قبل از آشنایی با متدها و آموزه های آقای دمینگ لازم است با زندگینامه او بیشتر آشنا شویم. ادامه ی نوشته
هر چه زمان مىگذرد و ما را از سال ۱۳۵۷ دورتر مىسازد نیاز مان را به یادآورى انقلاب بیشتر مىکند. هر روزى که مىگذرد از عدّه کسانى که شاهد انقلاب بودهاند،کمتر مىشود و به عدّه کسانى که انقلاب را ندیدهاند افزوده می شود.
انقلاب اسلامى چگونه در ایران پیروز شد؟ آیا این انقلاب متکى بر تشکیلات گسترده یک حزب سیاسى بود؟ آیا این انقلاب متکى به یک دولت خارجى بود؟ آیا این انقلاب بهرهمند از یک سازمان زیرزمینى مسلحانه چریکى یا نظریههاى مارکسیستى مانند حمله جنگل به شهر یا هجوم کشاورزان به شهرها یا فرضاً قیام تودههاى کارگر یا پرولتاریا نشأت گرفت؟ و بلاخره آیا یک ثروت بىحسابى میان انقلابیون توزیع شد که به کمک آن توانستند انقلاب را به پیروزى برسانند؟ قطعاً هیچ کدام از این موارد نبود. پیروزی انقلاب اسلامی را می توان متکی بر سه عامل اصلی زیر دانست.
ادامه ی نوشته
أَوَلَمَّا أَصَابَتْکُمْ مُصِیبَةٌ قَدْ أَصَبْتُمْ مِثْلَیْهَا قُلْتُمْ أَنَّىٰ هَٰذَا ۖ قُلْ هُوَ مِنْ عِنْدِ أَنْفُسِکُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ
[٣:١۶۵]
آیا هنگامی که مصیبتی (در میدان جنک احد) به شما رسید، در حالی که دو برابر آن را (در میدان جنگ بدر بر دشمن) وارد ساخته بودید، گفتید: «این مصیبت از کجاست؟!» بگو: «از ناحیه خود شماست (که در میدان جنگ احد، با دستور پیامبر مخالفت کردید)! خداوند بر هر چیزی قادر است. (و چنانچه روش خود را اصلاح کنید، در آینده شما را پیروز میکند.)»
جنگ احد به اتمام می رسد و قریب به هفتاد نفر از سپاه اسلام به شهادت می رسد. شکست سنگین است و اگر بازنگری نشود شاید الاسلام والسلام. در این بین سئوالی از خاطر بعضی از مسلمانان می گذرد. شاید سئوال از ناحیه سست عناصرانی است که به تصور اینکه چون در سپاه ایمانند پس باید پیروز همه صحنه ها باشند و یا اینکه چون صرفاً نظارگر وضعیت موجود هستندقدرت تحلیل را از دست داده و به همین دلیل از وضعیت موجود و پیش آمده سئوال می کنند . چرا؟ ما که مسلمانیم و در صحنه حاضر بودیم پس چرا؟ این چه وضعیتی است که گریبانگیرمان شده است؟ شاید این سئوال همیشگی این قسم از مردم در همه عصرها و همه نسل ها باشد و البته جوابی همیشگی دارد. قُلْتُمْ أَنَّىٰ هَٰذَا
ادامه ی نوشته
در تاریخ تحولات صنعت حمل و نقل در کشورمان، روزها و ایام سرنوشتسازی بودهاند که نقش تعیینکنندهای در شکلگیری و انسجام شبکه این صنعت در کشور ایفا کرده اند. درست بیست و هفت سال پیش در بحبوحه های جنگ تحمیلی که شیرمردان و دلاوران میهن اسلامی در دفاع از ارزشهای انقلاب در جبهه های حق علیه باطل در نبرد با ایادی استکبار و اسلام ستیزان بودند، بحران ناشی از اتمام ذخیره کالاهای اساسی، کشور را فراگرفته بود ، مستکبران غرب و شرق سعی بر آن داشتند تا انقلاب شکوهمند و نوپای ایران اسلامی را در عرصه بین الملل ضعیف و ناتوان قلمداد و ملت بزرگ ایران را به زانو بکشانند. در آن مقطع حساس، کشور دچار کمبود ارزاق عمومی بود . از یک طرف حدود یکصد کشتی حامل کالا در بنادر جنوبی در انتظار تخلیه بار لنگر انداخته بودند و از طرف دیگر بدلیل درگیری و جنگ در مناطق غربی، کشور با بحران تخلیه و بارگیری مواجه بود. در روز ۲۶ آذر ۱۳۶۱ فرمان تاریخی و سرنوشت ساز بنیانگذار نظام مقدس جمهوری اسلامی حضرت امام خمینی (ره) تمامی کامیونداران را به مشارکت در تخلیه هر چه سریعتر کشتی ها فراخواند و در پی این فرمان، کامیونداران سراسر کشور، آمادگی خود را برای تخلیه بنادر و حمل و نقل مواد ضروری مورد نیاز مردم اعلام و به همت آن دلیر مردان، کشور از وضعیت بحرانی خارج شد.
امروز ۲۶ آذر یادآور چنین ایامی است روزی برای آگاهسازی هرچه بیشتر جامعه با نقش و جایگاه بخش حمل و نقل که از سوی شورای فرهنگ عمومی، به عنوان روز حمل و نقل نام گذاری شد. اینک صنعت حمل و نقل در جمهوری اسلامی ایران، دوران پرفراز و نشیبی را پشت سرگذاشته است که ویژگی اصلی آن تلاش برای دستیابی به جایگاهی والاتر و فردایی بهتر است. امروز میهن عزیزمان پس از پشت سرگذاشتن مشکلات فراوان توانسته است حقانیت خود را در همه عرصه های جامعه بین الملل از چمله صنعت حمل و نقل به اثبات رسانده و بر سختی های بزرگ فائق آید.
روز حمل و نقل، روز قدردانی از خدمات ارزشمند رانندگان و سایر دستاندرکاران و شاغلان بخش حمل و نقل کشور و فرصتی مناسب برای بازنگری نیازها و مشکلات این بخش است. اینجانب بعنوان عضو کوچکی از جامعه حمل ونقل این روز را به همه رانندگان و جامعه حمل و نقل بویژه رانندگان عزیز که جزء امین ترین افراد کشورند تبریک و تهنیت عرض می کنم .
۱ – حضرت علی علیه السلام در این خصوص میفرماید: « فان الله سبحانه بعث محمداً صلی الله علیه و آله تدیراً للعالمین، و مهینا علی المرسلین فلما مضی صلی الله علیه و آله تنازع المسلمون الامرین بعده » خداوند سبحان محمد (ص) را فرستاد تا مردم جهان را بیم دهد و گواه بر پیامبران باشد، چون رسول الله (ص) درگذشت مسلمانان در امر خلافت به نزاع پرداختند.
۲ – حضرت علی علیه السلام در ضمن خطبهای میفرماید: من در میان مردمی گرفتار شدهام که نه فرمانم را اطاعت می کنند و نه دعوتم را اجابت می نمایند. ای بی پدران در یاری کردن پروردگارتان منتظر چه هستید. سپس می فرماید: «اما دین یجمعکم ولا حمیه تحمشکم ؟» شما نه دین دارید که به رابطه آن گرد هم جمع شوید؟ و نه تعصب و غیرتی که به انگیزه آن بر دشمن بتازید. میبینیم که حضرت علیه السلام دین را یکی از محورهای وحدت و یکپارچگی میداند و آن را عامل وحدت می شمارد.
۳ – کتاب و قانون مدون الهی
۴ – امام و رهبر از مصادیق بارز وحدت مضامین است که امت در محور وجودش به هم پیوند می خورند و مردم در گرداگرد شما یکپارچه و هدفمند می شوند. حضرت علیه السلام در تشریح این موضوع میفرماید: « و انما انا قطب الوحی: تدور علی و الا بمکانی، فاذا فارفته استحار مدارها، و اضطرب ثقالها » یعنی: در حالی که واقعیت جز این نیست که من قطب آسیابم، چرخهای کشور باید بر محورم هموار بچرخد و من در جای خویش ثابت بمانم. اگر لحظهای جایگاهم را رها کنم، مدارش سرگردان می شود و سنگ زیرین آن به لغزش می گراید. وحدت و برادری در میان قبایل کینه توز عرب اهمیت موضوع فوق از نظر دانشمندان و مورخان حتی دانشمندان و مورخان مسلمان مخفی نمانده و همگی با اعجاب فراوان از آن یاد کردهاند. به عنوان نمونه: (جان دیون پورت) دانشمند معروف انگلیسی می نویسد: «محمد (ص) یک نفر عرب ساده، قبایل پراکنده کوچک و برهنه و گرسنه کشور خودش را مبدل به یک جامعه فشرده و با انضباط نمود و در میان ملل روی زمین آنها را با صفات و اخلاق تازهای معرفی کرد و در کمتر از سی سال، طرز و روش امپراطور قسطنطنیه را مغلوب کرد و سلاطین ایران را از بین برد. سوریه و بین النهرین و مصر را تسخیر کردو دامنه فتوحاتش را از اقیانوس اطلس تا کرانه دریای خزر تا رود سیحون بسط داد .» توماس کارل میگوید: «خداوند، عرب را به وسیله اسلام از تاریکیها به سوی روشناییها هدایت فرمود، از ملتی خموش که نه صدایی از آن میآمد و نه حرکتی از آنان محسوس بود، ملتی به وجود آورد که از گمنامی به سوی شهرت، از سستی به سوی بیداری، از پستی به سوی فراز و از عجز و ناتوانی به سوی نیرومندی سوق داده شده، نورشان از چهار سوی جهان تابید. از اعلان اسلام یک قرن بیشتر نگذشته بود که مسلمانان یک پا در هندوستان و پای دیگر در آندلس نهادند و بالاخره در همین مدت کوتاه اسلام بر نصف دنیا نورافشانی کرد. «دکتر گوستاولوبون» به این حقیقت این چنین اعتراف کرده است: «تا زمانی این حادثه حیرت انگیز یعنی زمان (اسلام) که دفعتاً نژاد عرب را با لباس جهانگیری و خلق معانی به ما نشان داد، هیچ یک از قسمتهای عربستان نه جزء تاریخ تمدن شمرده می شد و نه از حیث علم یا مذهب نشانی از آن بود .»
۵ – عواطف و احساسات از جمله موارد اتحاد خشنودی و رضایتمندی و یا نقطه مقابل آن یعنی خشم و غضب ملت است. حضرت علیه السلام نیز احساسات را از عوامل وحدت بخش یک جامعه شناخته و میفرماید: « ایها الناس، انما یجمع الناس الرضا و السخط، و انما عقر ناقه ثمود رجل واحد فعمهم الله بالعذاب لما عموه بالرضا » یعنی: ای مردم، محور اجتماع انبوه مردم خشنودی و خشم است. آری، تنها یک فرد بود که ناقه ثمود را پی کرد اما چون ثمودیان هم کارش را پسندیدند خداوند همه را سزاوار عذاب ساخت. ملاحظه می شود که حضرت علیه السلام خشنودی و خشم را یکی از محورهای اجتماع میداند، الحال این اتحاد می تواند در مسیر مثبت و سازنده آن طرح گردد و یا در مسیری که قوم ثمود انتخاب کردند، لذا این سخنی درست نیست که اتحاد و یکپارچگی فقط در جوامع سازنده مطرح است، بلکه با تمسک به همین اتحاد در طول تاریخ قوانینی ضد بشری، مجاز شمرده می شود و نشانگر اثرات منفی وحدت در هر جامعه است. بنتبراین از تاثیرات مؤثر مردم در حفظ حکومت و پیشرفت آن وجود وحدت بین شهروندان است و می تواند از عوامل بسیار مؤثر ترقی باشد.
بارگذاری ...