در سال جاری، یکی از تکالیف مهم برای بهبود معیشت مردم، جلب مشارکت عمومی در عرصه تولید است. یعنی مردم به جای سرمایه‌گذاری در بخش‌های غیرمولد و سفته‌بازی، سرمایه‌های خود را به سمت تولید و کارآفرینی سوق دهند. دولت نیز وظیفه دارد تسهیل‌گر باشد و زمینه را برای این مشارکت آماده کند.

اما این هدف بدون فراهم شدن برخی پیش‌شرط‌ها تحقق نخواهد یافت. یکی از اصلی‌ترین پیش‌نیازها، وجود اعتماد متقابل بین سرمایه‌گذاران، تولیدکنندگان و صاحبان ایده است. اگر فضای بی‌اعتمادی حاکم باشد، حتی بهترین برنامه‌ها هم به سرانجام نمی‌رسد.

در این زمینه امام صادق (عليه‌السلام) می‌فرمایند:

«إِنَّ اللهَ لَمْ يَبْعَثْ نَبِيّاً إِلاَّ بِصِدْقِ الْحَدِيثِ وَ أَداءِ الْأَمَانَةِ»
خداوند هیچ پیامبری را نفرستاد، مگر آن‌که او را به راستگویی و ادای امانت فرمان داد.

این یعنی ستون اصلی هر جامعه سالم، سرمایه اعتماد و صداقت است؛ سرمایه‌ای که از طلا و نقره ارزشمندتر است.
اعتماد به گفتار، اعتماد به عمل و اعتماد به تعهدات، زیربنای هر همکاری اقتصادی و اجتماعی است. اما اگر دروغ، خیانت و بدقولی جای این ارزش‌ها را بگیرد، جامعه به «اجتماع تنهایان» تبدیل می‌شود؛ جایی که هر کس از دیگری می‌ترسد، به کسی تکیه ندارد و ناچار است بار مشکلات را تنها بر دوش بکشد.

بنابراین، اگر می‌خواهیم اقتصاد کشور جان بگیرد و مردم با انگیزه و اطمینان وارد میدان تولید شوند، باید از خودمان آغاز کنیم؛

  • راستگویی را فرهنگ‌سازی کنیم.
  • امانت‌داری را اصل قرار دهیم.
  • به تعهدات‌مان پایبند بمانیم.

این دستور کار همه پیامبران الهی بوده و ما نیز برای ساختن جامعه‌ای پویا و متعالی، چاره‌ای جز بازگشت به همین آموزه‌ها نداریم.

ان‌شاءالله در سلسله گفتارهای پیش‌رو، سایر پیش‌نیازهای تحقق این مشارکت عمومی را نیز با هم مرور خواهیم کرد.

اللهم عجل لولیک الفرج
✍عبدالکریم نعناکار

برچسب: ندارد

افزودن دیدگاه جدید