تا ته خط، پای خدا
چرا بچههای حماس تا آخر ایستادهاند؟
برای اینکه اونا الان الگو دارند.
امام صادق علیهالسلام یه جمله داره که آدم رو میخکوب میکنه. میفرماید: «مؤمن از آهن هم محکمتره. چون آهن وقتی میره تو آتیش، تغییر میکنه؛ ولی مؤمن اگه هزار بار کشته بشه، دوباره زندهاش کنن، بازم همونیه که بود؛ دلش نمیلرزه، پاش نمیلغزه.۱» این یعنی مؤمنِ واقعی، مثل بچههای عاشوراست، مثل شهید همت، مثل سلیمانی، که حتی مرگ هم نمیتونست کاری با دلشون بکنه.
زندگی، همیشه پر از سختیه. گاهی اونقدر فشار زیاد میشه که خیلیها کم میارن. ولی مؤمنی که دلش با خداست، از این سختیها نمیترسه. چون میدونه راه خدا، راه آسونرفتن نیست. اونایی که رفتن سوریه، اونایی که تو فکه و شلمچه جون دادن، اگه دنبال راحتی بودن، هیچوقت پوتین نمیپوشیدن و نمیرفتن تو دل آتیش. اینا همونایین که به امام صادق لبیک گفتن با جون و دل.
مؤمن انقلابی، خوب میدونه که اگه بخواد بندگی کنه، بخواد جلوی ظلم وایسه، بخواد حر باشه، باید سختی بکشه، باید صبر کنه، باید از خیلی چیزا دل بکنه. ولی عقب نمیکشه. چون میدونه شیرینی این راه، آخرش به وصال میرسه. همونطور که شهدا رسیدن. ایمانِ واقعی یعنی با همه فشارا، با همه زخمها، باز بایستی و بگی: «من هستم!»
اینه فرق مؤمن با بقیه. مؤمن، تا ته خط پای کاره. حتی اگه همه چیزو ازش بگیرن، باز دلش با خداست، پاهاش توی میدونه. اگه هزار بارم بیفته، بازم بلند میشه. مثل عباس، مثل زینب، مثل بچههای خانطومان. اونا نشون دادن که مؤمن، یعنی کسی که دلش آهنی نیست، کوهِ ایمانه؛ کوهی که حتی آتیشم نمیتونه ذوبش کنه.
۱- إنَّ الْمُؤْمِنَ أَشَدُّ مِنْ زُبُرِ الْحَدِیْدِ إنَّ زُبُرَ الْحَدِیْدِ إذأُ دْخِلَ النّارَ تَغَیَّرَوإنَّ الْمُؤْمِنَ لَوْقُتِل ثُمَّ نُشِرَثُمَّ قُتِلَ لَمْ یَتَغَیَّرْقَلْبُهُ
اللهم عجل لولیک الفرج
✍عبدالکریم نعناکار
https://eitaa.com/ofoghe_andisheh