پیگیری؛ حلقه مفقوده موفقیت در مدیریت پروژهها
یکی از اصلیترین وظایف مدیران، پیگیری مداوم امور و پروژههای محوله است. اهمیتی ندارد که چند پروژه یا مأموریت در حال اجرا باشد؛ آنچه در پایان دوره مالی اهمیت دارد، این است که چند پروژه با موفقیت به سرانجام رسیدهاند.
در دوران خدمتیام، همواره تلاش داشتم تا مفهوم «پیگیری» را در فرهنگ سازمانی نهادینه کنم. بسته به نوع مخاطب، گاه از تعابیر دیگری مانند «بستن پنجرههای باز»، «آینه دق» یا «حرکت دارکوبی» استفاده میکردم؛ اما در اصل، همه اینها اشارهای به همان ضرورت پیگیری دقیق و مستمر امور داشتند.
متأسفانه، در نظام اداری کشور با ساختاری کُند و کمتحرک روبهرو هستیم که بیشتر بر تصویب آییننامهها و دستورالعملها تأکید دارد؛ گویی این اسناد بهتنهایی ضامن اجرا و تحول هستند. در حالی که تجربه نشان داده است، آنچه امور را به نتیجه میرساند، پیگیری است. هرگاه در مسیر پیگیری با مانعی قانونی مواجه شدیم، همانجا باید اصلاح آییننامه یا قانون را در دستور کار قرار دهیم، نه اینکه کار را متوقف کنیم.
خوشبختانه این نکته حیاتی بهتازگی در ۱۴۰۴/۱/۲۶ از سوی رهبر معظم انقلاب نیز مورد تأکید قرار گرفت. ایشان در بیانات خود فرمودند:
«ما یک کمبود در کشور داریم که آن مهم است. ما کمبود قانون نداریم، کمبود مقرّرات نداریم، کمبود طرحهای خوب نداریم ــ بسیار طرحهای خوب آمده، رفته، گفته شده، تصویب شده ــ آنچه کمبود داریم پیگیری است؛ پیگیری. پیگیری کنید.»
امید است مدیران بخشهای مختلف، با درک اهمیت این موضوع، به منظور حرکت به جلو و موفقیت، پیگیری را به عنوان یک اصل بنیادین در مدیریت، سرلوحه عملکرد خود قرار دهند.
اللهم عجل لولیک الفرج
✍ عبدالکریم نعناکار
https://eitaa.com/ofoghe_andisheh