گاهی آدم‌ها فکر می‌کنن اگر توی مسیر اشتباه هم قدم بردارن ولی زندگیشون رو به راه باشه، یعنی خدا باهاشون کاری نداره. نعمت پشت نعمت میاد، پول و قدرت زیاد می‌شه، و همه چیز ظاهراً خوب پیش می‌ره. اما امام علی (ع) یه هشدار جدی به ما داده: اگه دیدی تو با خدا قهر کردی، ولی اون هنوز نعمت‌هاشو ازت نگرفته، نترس نباش، بترس! شاید داری قدم‌به‌قدم به یه نقطه خطرناک نزدیک می‌شی؛ جایی که دیگه راه برگشتی نیست.

ما آدم‌ها تو اشتباه کردن سه‌جوریم. یه عده هستن که خطاهایی دارن، ولی دلشون پاکه و نیتشون خالص. خدا خیلی زود متوجه‌شون می‌کنه، یه تلنگری بهشون می‌زنه تا بیدار شن، پاک شن و سبک از این دنیا برن. یه گروه دیگه هستن که اشتباهات بزرگ‌تری دارن ولی هنوز درِ برگشت به روشون بازه. اگه عاقل باشن، زود خودشونو جمع‌وجور می‌کنن. اما اگه توی گناه‌هاشون لج کنن، عاقبت سختی در انتظارشونه.

سخت‌ترین وضعیت رو اونایی دارن که راه خلاف رو برای خودشون سبک زندگی کردن. مخصوصاً اونا که تو فساد اقتصادی و سیاسی غرق شدن. ظاهرشون پرزرق‌وبرقه، اما در واقع دارن استدراج می‌شن؛ یعنی خدا یه جورایی داره از درون رهاشون می‌کنه. دیگه نه توفیق توبه دارن، نه حال دعا، نه حس برگشت. فقط فکر می‌کنن خوشبخت‌تر شدن، اما در اصل دارن می‌افتن تو یه سراشیبی خطرناک. بعضیا هم هستن که می‌بینن بعضی مدیرها یا کارمندهای متخلف، حتی بعد از اینکه خلافشون تو بُعد اقتصادی یا اداری لو رفته، باز دارن رشد می‌کنن و ترقی می‌کنن. این آدما هم خیال می‌کنن خیلی زرنگن و مسیرشون درسته، واسه همین با خیال راحت همون راه رو ادامه می‌دن. اما اینم یه نوع استدراجه؛ جلوه‌ی فریبنده‌ای از سقوط تدریجی که عاقبتش مجازاتی‌ سنگین تو دنیا و آخرت خواهد بود.

نکته مهم اینه که خدا با کسی دشمنی نداره. ولی وقتی کسی خودش پشت‌پا به همه خوبی‌ها زد و با چشم باز راه ظلم و فساد رو انتخاب کرد، کم‌کم اون فرصتی که برای بیدار شدن بود از دست می‌ره. در ظاهر همه‌چیز خوبه، ولی یه‌هو می‌بینی همه چیز تموم شد. درست مثل کسی که تا نوک درخت بالا می‌ره و فکر می‌کنه بالاترینِ دنیاست، اما یه لحظه بعد، سقوط می‌کنه؛ و اون لحظه‌ست که دیگه نه راهی برای بالا رفتن هست، نه مجالی برای جبران.

اللهم عجل لولیک الفرج
✍ عبدالکریم نعناکار
https://eitaa.com/ofoghe_andisheh

برچسب: ندارد

افزودن دیدگاه جدید