مردم ایران در رؤیای ایرانِ قوی زندگی میکنند. رؤیایی که بدون انسانهای قوی، چیزی جز خیال نخواهد بود. ایرانِ قوی نیازمند مردان و زنانی استوار است. و چه الگویی بزرگتر از امام خمینی (رحمةاللهعلیه) که معمار انقلاب شکوهمند اسلامی بود؛ انقلابی که بیتردید یکی از مردمیترین و ژرفترین تحولات قرن بیستم به شمار میرود.
اکنون که در آستانه سالگرد ارتحال این مرد تاریخساز هستیم، باید دوباره به رازهای رهبری او بیندیشیم؛ رازهایی که نه فقط در تئوری، بلکه در میدان عمل خود را نشان دادند.
از برجستهترین ویژگیهای امام، صبر ژرف و استقامت بیمثالش در برابر طوفانهای سهمگین روزگار بود. جامعه آن روز ایران با مشکلاتی سخت و جانفرسا دستوپنجه نرم میکرد. فتنهها، تهاجمها، ترورها و فشارهای داخلی و خارجی هر کدام برای به زانو درآوردن یک نظام تازهتأسیس کافی بود.
به تاریخ نگاه کنیم: رئیسجمهور کشور ترور شد. نخستوزیر، بالاترین مقامات قضایی، وزرا، استانداران، فرمانداران، ائمه جمعه، و حتی متفکرانی که در صف اول خدمت به مردم بودند، یکی پس از دیگری هدف قرار گرفتند. اما امام خمینی چون کوهی استوار ایستاد. نه خم به ابرو آورد، نه لرزشی در کلامش پدید آمد. این، زیبایی مدیریت در مکتب مقاومت است.
در مدرسهی امام، مدیری موفق است که در برابر تندبادها، نه تنها پایداری کند، بلکه الهامبخش دیگران شود. هر کسی در میدان مدیریت، سیاست، فرهنگ یا توسعه کشور، اگر میخواهد کاری بزرگ انجام دهد، باید در برابر سختیها فراتر از یک فرد عادی بایستد.
در روزگاری که برخی از ما، با اولین تلنگر، با یک فقدان، با یک ناکامی، دلزده میشویم و کنار میکشیم، باید بدانیم که رهبر ما، امام ما، در برابر فاجعههایی ایستاد که تاریخ را میلرزاند. او نلرزید، چون آرمانش ریشه در ایمان داشت. چون میدانست ایران فردا را باید با صبر امروز ساخت.
ایران قوی، محصول ایمان قوی، مدیریت قوی، و ارادهی آهنین است. امام الگوی این هر سه بود. اکنون نوبت ماست که از او بیاموزیم: راه پیشرفت از دل صبر و استقامت عبور میکند.
اللهم عجل لولیک الفرج
https://eitaa.com/ofoghe_andisheh