در روزگاری که شمشیر تحریم از غلافِ وقاحت برآمده و زبان تهدید بیمحابا به رگ غیرت ملت ایران میتازد، هنوز عدهای با نگاه سادهلوحانه و گاه غرضورزانه، بعد از شهادت سرداران و دانشمندان و مردم بی پناه در جنگ تحمیلی اخیر اسراییل با معاونت آمریکا دوباره ساز مذاکره را کوک کردهاند؛ انگار نه انگار که تجربهای تلخ، پیشِ چشمِ همین مردم رقم خورد.
ما همه دیدیم؛ مذاکرهای که با هزار توجیه آغاز شد، در عمل چیزی جز فرصتسوزی و بازی در زمین دشمن نبود. سرمایه ملی قربانی شد، توان هستهای تعلیق شد، اقتصاد معطل ماند و طرف مقابل، نهتنها به تعهداتش پایبند نماند بلکه گستاختر هم شد. و حالا همان جماعت، باز دم از گفتگو با گرگی میزنند که دندانش هنوز آغشته به خون است!
در همین روزها، رئیسجمهور محترم در گفتوگوی تلفنی با ولیعهد عربستان، پیام نرمش و آمادگی برای «حل و فصل مسائل با آمریکا بر پایه چارچوبهای بینالمللی» را ارسال کرد!
بارها رهبر انقلاب، چون فانوس در طوفان، حقیقت را فریاد زدند:
"کسانی که دم از مذاکره با آمریکا میزنند یا از الفبای سیاست چیزی نمیدانند یا الفبای غیرت را بلد نیستند!"
دشمنی که صریح میگوید هدفش، تضعیف نظام و استقلال ایران است، چگونه میتواند شریک گفتگو باشد؟! چگونه باید با خنجری که بر قلبمان نشسته، دست داد؟! مگر غیرت و عزت این ملت اجازه میدهد با قاتلِ شهید سلیمانی و سردارانمان همسفره شد؟!
سیاست، در مکتب امام و رهبری، یعنی صلابت، یعنی اقتدار، یعنی سازشناپذیری در برابر باطل. امروز، آنان که دنبال مذاکرهاند، نه نمایندهی عقلانیت بلکه پیادهنظام نفوذ و ناامیدیاند. اینگونه ادبیات، نه سیاست است، نه فهم. این عینِ بیغیرتی است.
اما کور خواندهاند!
ملت ما، فرزندان کربلاست. ملتی که از دل تحریم، ماهواره به فضا فرستاد؛ از دل جنگ، علم و عزت ساخت؛ و از دل خون شهدا، پرچم استقلال را بر قلهها برافراشت.
چراغ روشن هدایت هنوز فروزان است؛ ما اهل صلحایم، اما نه با گرگ. ما اهل گفتگوایم، اما نه با متجاوز. راه روشن است و رهبر بیدار؛ ما در کنار او ایستادهایم، با تمام توان، با چشمی به آینده و دلی سرشار از ایمان.
این خانه با سازش نمیماند، بلکه با مقاومت میماند؛
و تاریخ، این فصل را با خون غیرت، خواهد نوشت.
اللهم عجل لولیک الفرج
✍ عبدالکریم نعناکار
https://eitaa.com/ofoghe_andisheh