از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی، جریانهای داخلی و خارجی همواره در تلاش بودهاند تا با ایجاد بحرانهای سیاسی و اجتماعی، پایههای نظام را متزلزل کنند. فتنههای سالهای ۸۸ تا ۱۴۰۱ نمونههای بارزی از این پروژههای سازمانیافته بودند که در هر مقطع، با تغییر تاکتیک و تمرکز بر گروههای مختلف اجتماعی، سعی در گسترش نارضایتی عمومی داشتند. این نوشتار به بررسی روند این فتنهها، راهبردهای بهکاررفته و نقش مراکز پژوهشی غربی در هدایت این جریانات میپردازد.
فتنههای سالهای ۸۸ تا ۱۴۰۱ را میتوان بخشی از یک جریان مستمر برای براندازی نظام اسلامی دانست. از ابتدای انقلاب، جریانهای مخالف با استفاده از ابزارهای اجتماعی، سیاسی و فرهنگی تلاش کردهاند تا کشور را به بحران بکشانند. در فتنه ۸۸، اعتراضات عمدتاً در میان طبقات مرفه و ساکنان مناطق شمالی تهران شکل گرفت، اما در سالهای بعد، استراتژیهای جدیدی برای گسترش بحران به میان اقشار حامی انقلاب همچون کارگران، معلمان، روحانیون و خانوادههای شهدا اتخاذ شد. در این میان، برخی افراد مانند جیسون رضاییان بهعنوان تحلیلگر رسانهای، نقش مهمی در طراحی و پیشنهاد راهبردهای جدید ایفا کردند.
نقش دانشگاهها و مؤسسات پژوهشی غربی در این تحولات بسیار حائز اهمیت بوده است. مراکزی مانند استنفورد، هاروارد و برخی مؤسسات وابسته به جریانهای صهیونیستی، با مطالعات آماری و جامعهشناختی، راهبردهایی برای تضعیف اعتماد عمومی به نظام ارائه دادند. از جمله این راهبردها، تخریب ارزشهای دینی و فرهنگی از طریق تولید محتوای خاص در رسانهها و شبکههای اجتماعی بود. همچنین، پروژههایی مانند بهرهگیری از سلبریتیها، طنزهای نرم ضدحجاب و روایتسازیهای خاص از خانوادههای شهدا و جانبازان برای ایجاد شکاف در جامعه طراحی و اجرا شدند.
علاوه بر این، در حوزههای اقتصادی و اجرایی نیز اقدامات هدفمندی برای افزایش نارضایتی عمومی صورت گرفت. حذف کارت سوخت و اعمال فشارهای اقتصادی از جمله سیاستهایی بودند که مطابق با راهبردهای تدوینشده در مراکز پژوهشی غربی به اجرا درآمدند. این پروژهها بهطور همزمان در حوزههای فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی اجرا شدند تا در بلندمدت، نهادهای انقلابی را تضعیف کرده و زمینهساز تحولات بنیادین در ساختار حاکمیتی ایران شوند.
مرور فتنههای مختلف از سال ۸۸ تا ۱۴۰۱ نشان میدهد که این حوادث، نهتنها رویدادهایی مقطعی نبودند، بلکه بخشی از یک پروژه بلندمدت برای ایجاد بیثباتی در ایران محسوب میشوند. دشمنان انقلاب با بهرهگیری از ابزارهای رسانهای، اقتصادی و اجتماعی، تلاش کردند تا فاصله میان مردم و حاکمیت را افزایش دهند. با این حال، هوشیاری ملت، رهبری مدبرانه و مقاومت نیروهای انقلابی، همواره سد محکمی در برابر این توطئهها بوده است. استمرار این آگاهی و تقویت وحدت ملی، رمز عبور از چالشهای آینده خواهد بود.
اللهم عجل لولیک الفرج
https://eitaa.com/ofogh