مطالبهگری حق مسلم و واجب ملت انقلابی ماست، اما هر حق بزرگی نیاز به بصیرتی بزرگتر دارد. دشمنان این ملت مترصدند تا کوچکترین فریاد دردمندانهای را با ترفندهای رسانهای به فریادی علیه نظام تبدیل کنند. باید هوشیار بود که مطالبهگری به دام افراط، تندروی یا غفلت نیفتد. تحصنهایی با ظاهر دینی یا انفجارهایی با ادعای عدالتخواهی، اگر با عقلانیت و ولایتمداری همراه نباشند، همانقدر به کشور آسیب میزنند که خیانتهای برخی مسئولین ناکارآمد. نباید اجازه داد دشمن، ضعفها را به سلاحی علیه اصل انقلاب تبدیل کند.
ملت ما بارها نشان دادهاند که در بزنگاهها طرف حق را میگیرند. روز قدس و راهپیمایی عظیم ملت ایران، پاسخی بود به یاوهگوییهای خائنان و سازشطلبانی همچون ظریف؛ ملت نشان داد که برای قدس و عزت اسلام، ایستادهاند. اما در همین فضای پرغرور و حماسی، برخی صحنهها با سوءاستفاده از احساسات پاک مردم طراحی میشوند تا وحدت ملی را نشانه بگیرند. باید مراقب باشیم که پازل دشمن را کامل نکنیم. گاهی فریاد به موقع، ضربه به دشمن است، و گاهی سکوت آگاهانه، پایداری جبهه مقاومت. رمز بقای انقلاب در شناخت زمان فریاد و زمان سکوت است.
شهدا در میدان جنگ، با لب بسته خون دادند تا ما امروز با اقتدار زندگی کنیم. آنها حتی در لحظات اصابت گلوله، ناله نکردند تا دشمن نداند که هنوز زندهاند. حالا که ما وارثان آن خونها هستیم، نباید با ناآگاهی، زحمت چهلوپنج ساله نظام را هدر دهیم. نقد و مطالبهگری، نهتنها جایز بلکه واجب است؛ اما باید چنان باشد که دشمن از اختلافات ما خوشحال نشود و مردم از اصل انقلاب ناامید نشوند. اگر امروز معیشت سخت
شده، اگر بیکفایتیها مردم را رنجانده، باید فریاد را با هدف اصلاح بلند کرد، نه با ناآگاهی که دشمن را شاد و شهدا را شرمنده کند.
اللهم عجل لولیک الفرج
✍عبدالکریم نعناکار
https://eitaa.com/ofoghe_andisheh