گاهی وقتی سخن از "خُطُواتِ الشَّیطان" به میان میآید، ممکن است آن را ساده بگیریم. اما حقیقت این است که انحراف از مسیر حق همیشه ناگهانی و آشکار نیست؛ گاهی آرام و تدریجی رخ میدهد.
مثلاً فردی را میشناختم که در سال ۸۶ از نیروهای انقلابی بود. اما چون در فضای انقلابیگری نتوانست از نظر مالی خود را تأمین کند، به کسبوکار روی آورد. از همین طریق، به یکی از وزارتخانهها وصل شد و مأموریتهای مهمی گرفت. کمکم رشد کرد، تا جایی که حتی در جایگاه معاون وزیر ظاهر شد و تا قائممقامی وزیر پیش رفت.
با تغییر دولت، او از فرصتهای بهدستآمده استفاده کرد و از شهر و دیارش کاندیدای مجلس شد. نماینده شد، اما در همین دوره، با یکی از صنایع ارتباط گرفت و در یک پرونده فساد مالی دستگیر و به دو سال زندان محکوم شد. پس از آزادی، باز هم توسط برخی کارتلهای اقتصادی جذب شد.
امروز که استوریهایش را میبینم، نهتنها از ارزشهای سابقش خبری نیست، بلکه حتی به بدیهیات اسلام، اخلاق و رعایت ابتداییترین موازین شرعی بیاعتنا شده و گاه آنها را به تمسخر میگیرد.
شیطان هیچوقت انسان را ناگهانی از ایمان به انحراف نمیکشاند. این مسیر، آرام و تدریجی است. باید از این سرنوشتها عبرت بگیریم و بدانیم که هر گامی که در مسیر نادرست برمیداریم، اگر به آن ادامه دهیم، پایانش چیزی جز سقوط نخواهد بود.
از خطوات شیطان بترسیم!
اللهم عجل لولیک الفرج
✍عبدالکریم نعناکار