آمریکا، همین اَبَرقدرتی که سالها برخی در داخل آن را بتی شکستناپذیر میپنداشتند، حالا در برابر یمنیها دست به عقبنشینی زده و به التماس افتاده تا کشتیهایش در دریای سرخ هدف قرار نگیرند. بله، توافق کردهاند: کشتیهای آمریکایی فعلاً از تیررس انصارالله در امان باشند — اما نه کشتیهای رژیم صهیونیستی!
آمریکا بهخوبی میداند که این تفاهم، نافی اراده انقلابی انصارالله در تقابل با رژیم صهیونیستی نیست. یعنی صهیونیستها هنوز هم باید با اضطراب و نگرانی، سوار کشتیهای خود شوند؛ چون یمن، با تمام قدرت، در برابر جنایتکاران ایستاده است.
نه مذاکراتی در وین انجام شد، نه لبخندی به جان کری زده شد، نه امضایی با مهر اعتماد خورد. فقط مقاومت بود؛ ایستادگی بود؛ و باور به اینکه "دشمن را فقط در میدان عمل میتوان وادار به عقبنشینی کرد."
حال سؤال روشن و سادهای مطرح است: اگر یمن، همانند برخی در داخل کشور ما، دلخوش به لبخند دیپلماتیک و برجام منطقهای میشد، آیا امروز آمریکا را تا این حد به عقبنشینی میکشاند؟ آیا میتوانست صهیونیستها را در دریای سرخ به وحشت بیندازد؟
این ماجرا، سند زندهای است بر این حقیقت غیرقابل انکار که راه پیروزی در برابر امپراتوریهای پوشالی غرب، مذاکره و سازش نیست؛ بلکه مقاومت، تکیه بر مردم و ایمان به وعدههای الهی است. آمریکا فقط زبان قدرت را میفهمد، و این زبان را انصارالله با صلابت و بدون واهمه بهکار گرفت. امروز، مقاومت یمن نهتنها نقشههای استکبار را نقش بر آب کرد، بلکه برای تمام ملتهای آزادیخواه الگو شد. این راه، راه ما نیز هست؛ راه عزت، راه انقلاب، و راه پیروزی.
اللهم عجل لولیک الفرج
✍ عبدالکریم نعناکار
https://eitaa.com/ofoghe_andisheh