در پی عروج ملکوتی آیتالله شهید سید ابراهیم رئیسی، یادآور میشویم که انقلاب اسلامی، نه صرفاً یک تحول سیاسی، بلکه قیامی الهی و ایدئولوژیک است؛ انقلابی که مدیر تراز آن باید تجسمی زنده از آرمانهای امام خمینی (رحمتاللهعلیه) و ولایت فقیه باشد. مدیری که با کوهی از دانش، روحی سرشار از اخلاص، و نگاهی از جنس مردم، نه از بالا بلکه در کنار محرومان و مستضعفان، در میدان عمل حاضر باشد. چنین مدیری اهل شنیدن است، نه سخنسرایی؛ اهل خدمت است، نه تشریفات؛ اهل درد است، نه منفعت.
شهید رئیسی نماد چنین مدیریتی بود؛ مردی که هرگز چشم به سفره انقلاب ندوخت، بلکه دارایی خود را نثار دیگران کرد. نه خانوادهاش در حلقه قدرت جا داشتند، نه نام و نان برایش هدف بود. او با سکوتی مؤمنانه، با اخلاصی عمیق و بیهیاهو، در راه مردم جان داد و در مسیر ولایت ماند. هیچگاه دنبال شهرت نبود؛ بلکه رضای خدا را بر هر چیز مقدم میدانست. مدیر تراز انقلاب، چون او، اهل جناح و باند نیست؛ شایستگان را، اگر اهل دانش و تقوا باشند، از هر قبیلهای گرد میآورد و خود را محور نمیپندارد.
امروز بیش از همیشه باید قدر این الگوهای پاک را دانست؛ مردانی که سیاست را از جنس بندگی میفهمند، با دشمن صریحاند، با مردم صادق و در برابر مسئولیت خستگیناپذیر. شهید رئیسی از تبار همین مردان بود؛ مردی از نسل خمینی کبیر که تا لحظه شهادت در میدان خدمت باقی ماند. او رفت، اما خط او ماند؛ خطی که تا ظهور عدالت موعود، پرچمدار آن خواهیم ماند.
اللهم عجل لولیک الفرج
عبدالکریم نعناکار
https://eitaa.com/ofoghe_andisheh
چقدر این جمله عمیق و ملموس بود « مردانی که سیاست را از جنس بندگی میفهمند، با دشمن صریحاند، با مردم صادق و در برابر مسئولیت خستگیناپذیر» چیزی که امروز دیگر به سختی قابل روئت است