در ادبیات اقتصادی کشور ما، سالهاست که اصطلاحاتی مثل «طبقه متوسط» یا «قشر آسیبپذیر» به کار میروند؛ واژههایی که گرچه در ظاهر بیضررند، اما در باطن، جایگزینی برای مفاهیم اصیل انقلاب اسلامی شدهاند. در نگاه امام خمینی و گفتمان انقلاب، مردم محروم و زیر فشار، «مستضعفین» نام دارند؛ یعنی کسانی که بهدلیل سلطهگری قدرتها، ضعیف نگه داشته شدهاند. اما با ورود تفکرات غربزده، بهویژه نسخههای نئولیبرالی از مکتب شیکاگو و شاگردان فریدمن، این واژهها تحریف شد تا بار انقلابی و مبارزاتیشان کاسته شود. تغییر واژگان، تنها یک بازی زبانی نیست؛ ترفندی است برای تغییر باور ملتها و از بین بردن روح مقاومت.
در حالیکه مستضعفین قلب تپنده انقلاباند، در تمام عرصهها از دفاع مقدس تا سازندگی، پرچمدار جهاد و ایثار بودهاند، جریانهای غربگرا میکوشند قشری را محور جامعه معرفی کنند که در فرهنگ غرب به آن «بورژوا» میگویند؛ طبقهای مصرفگرا، اهل تجمل، بیتفاوت نسبت به سرنوشت ملت و بیاعتنا به ارزشهای انقلابی. این طبقه نه تنها انگیزهای برای مبارزه ندارد، بلکه روزبهروز از فرهنگ جهادی و سادهزیستی فاصله میگیرد و از ایثارگران و شهدا، تصویری غیرواقعی و حتی تمسخرآمیز میسازد. این دقیقاً همان جامعه هدف نظام سرمایهداری است؛ مردمانی بیحس و منفعل، مشغول در مصرف و سرگرمی، بدون دغدغه نسبت به غارت منابع و رنج مردم.
اما ملت ما هنوز ظرفیت بیداری دارد. ما هنوز از چاهی که دیگران در آن سقوط کردهاند فاصله داریم. اگر چشم باز کنیم، از تجربه کشورهایی مانند شیلی عبرت بگیریم و به اصول اصیل انقلاب بازگردیم، میتوانیم راهی متفاوت و عزتمندانه بسازیم؛ راهی که محور آن مستضعفین باشند، نه طبقه بیدرد و پرزرقوبرق. اکنون زمان آن است که با شناخت دقیق، مسیر خود را از نسخههای تحمیلی غرب جدا کنیم. خداوند با کسانی است که پای عهد خود با ملت و ارزشهای الهی ایستادهاند.
اللهم عجل لولیک الفرج
https://eitaa.com/ofoghe_andisheh